گناه دِرَه ، دیفال قِلَه پناه دِرَه.

این عبارت را زمانی به کار می بردیم که کسی که معمولا کوچکتر و یا مظلوم تر بود خطایی را انجام داده بود و بزرگ تری داشت او را ادب و یا اذیت می کرد .

اونو قت یکی می آمد و می گفت : اذیت نکن . گناه دره . و او درجواب می گفت دیفال قله( دیوار قلعه ) پناه دره باید سزا خور ببینه.